Van kok en timmerman naar servicemonteur
Mil-lo is 46 jaar en zijn loopbaan volgt bepaald geen rechte lijn. Hij behaalde twee koksdiploma’s en werkte in de keuken. Daarna volgde hij een timmeropleiding en werkte hij jarenlang in de bouw. Nu is hij servicemonteur onderhoud.
Nieuwe dingen leren loopt als een rode draad door zijn leven. Zijn vrouw, die bij het gesprek aanwezig is, omschrijft hem als sociaal en positief. Zelf vertelt hij enthousiast over wat hij allemaal nog wil ontdekken.
Dat was niet altijd vanzelfsprekend. Als kind volgde Mil-lo speciaal onderwijs en hoorde hij regelmatig dat bepaalde dingen hem niet zouden lukken. Op een gegeven moment besloot hij dat niet langer zomaar aan te nemen.
‘Vroeger zeiden ze: “Je kunt het niet.” Maar op een gegeven moment dacht ik: hoezo kan ik het niet? Je probeert het, het lukt en dan denk je: ik kan het wél!’
Soms begint ontwikkelen met opnieuw beginnen
Zo’n twee jaar geleden werkte Mil-lo nog in de bouw. Na een moeilijke periode thuis en de druk van zijn werk kreeg hij een burn-out. Toen zijn contract afliep, nam hij bewust afstand.
Toen hij weer aan werken dacht, wist hij één ding: terug naar zijn oude werk wilde hij niet.
Een servicemonteur bij hem thuis bracht hem op een idee. Als jongen had Mil-lo al ervaring met leiding- en tegelwerk. Zou de installatietechniek iets voor hem zijn?
De overstap ging niet vanzelf. Mil-lo solliciteerde verschillende keren en kreeg afwijzingen, maar bleef zoeken naar een plek waar hij zijn technische interesse verder kon ontwikkelen. Via Britt Werkt kwam hij uiteindelijk in contact met de Werkendamse Centrale in Werkendam. Daar zagen ze zijn motivatie en energie. Na een dag meelopen kreeg Mil-lo een contract aangeboden.
Die meeloopdag was voor hem minstens zo belangrijk. Niet alleen de werkgever wilde weten wat hij kon; Mil-lo wilde zelf ervaren of het vak bij hem paste.
Problemen oplossen bij mensen thuis
Inmiddels werkt Mil-lo als servicemonteur onderhoud. Hij komt veel bij mensen thuis en zorgt ervoor dat verwarmingsinstallaties goed blijven functioneren. Naast technische kennis vraagt zijn werk steeds meer digitale vaardigheden.
Ook draait hij storingsdiensten. Een telefoontje kan dus betekenen dat hij tijdens de feestdagen op pad moet.
Toch gaat zijn werk volgens Mil-lo over veel meer dan techniek. Hij stapt bij mensen binnen omdat zij een probleem hebben. En ook als hij dat probleem niet meteen kan verhelpen, kan hij iets voor hen betekenen.
‘Mijn mindset is: als je naar mensen toe gaat, ga je een probleem oplossen. Soms kun je iets direct maken, soms niet. Maar er is altijd een manier waarop je mensen kunt helpen of geruststellen.’
De ervaring uit zijn eerdere banen helpt hem daarbij. Hij weet hoe verschillend mensen reageren en hoe belangrijk duidelijke en eerlijke communicatie is.
Zijn huidige werk geeft hem bovendien meer rust. Waar hij problemen uit de bouw vroeger nog weleens mee naar huis nam, kan hij nu aan het einde van zijn dienst zijn bus dichtdoen en zijn werk loslaten. Voor hem én zijn gezin is dat veel waard.
Leren terwijl je werkt
Om zelfstandig als servicemonteur te kunnen werken, moest Mil-lo nieuwe kennis opdoen en de benodigde diploma’s behalen. Dat ging met vallen en opstaan. Bij zijn eerste opleidingstraject was niet altijd duidelijk welke theorie- en praktijkonderdelen hij nodig had. Hij zakte twee keer voor zijn theorie-examen.
Opgeven deed hij niet.
Voor zijn derde poging volgde hij acht weken lang een intensief opleidingstraject binnen een samenwerking van Kemkens en het Koning Willem I College. Twee dagen per week werkte hij op school aan theorie en praktijk.
Daar zat hij tussen mensen met totaal verschillende achtergronden en leeftijden: van een 53-jarige voormalig journalist tot een jongen van 16. Juist die mix maakte het volgens Mil-lo interessant. Iedereen kwam met andere ervaringen binnen, maar ze stonden voor dezelfde uitdaging: iets nieuws leren.
De combinatie met zijn werk was pittig. Mil-lo werkte al behoorlijk zelfstandig en moest tegelijkertijd zijn theoretische en praktische kennis verder uitbreiden. Toch hield hij vol.
Een werkgever kan de deur openen
Voor mensen die zich later in hun loopbaan willen omscholen, speelt de werkgever volgens Mil-lo een belangrijke rol. Zeker als je een gezin, een inkomen en vaste lasten hebt.
De werk-leerconstructie bij Kemkens maakte zijn overstap haalbaar. Hij kon blijven werken en tegelijkertijd leren voor een nieuw beroep. Op je 46e is dat volgens hem een belangrijk verschil.
‘Je bent nooit te oud om te leren.’
Zijn ervaring laat ook zien hoe belangrijk het is dat een werkgever verder kijkt dan iemands cv of eerdere vakgebied. Mil-lo bracht misschien nog niet alle technische kennis mee, maar wel werkervaring, motivatie, sociale vaardigheden en de wil om te leren.
Eén stap terug, twee vooruit
Een nieuwe richting kiezen betekende niet dat alles meteen makkelijker werd. Een ander vak leren kost tijd en energie. Soms moet je tijdelijk een stap terug doen om verder te komen.
Ook thuis vraagt zo’n keuze om vertrouwen en steun. Want ontwikkelen doe je niet altijd alleen.
‘Je neemt één stap terug om er daarna weer twee vooruit te kunnen zetten. Dat is altijd mijn motto geweest.’
Inmiddels helpt Mil-lo zelf nieuwe collega’s en leerlingen op weg. Waar hij eerst regelmatig collega’s belde als hij ergens niet uitkwam, is hij nu degene die anderen meeneemt in de praktijk.
En uitgeleerd? Dat is hij voorlopig niet. Hij denkt al aan een volgende opleiding en wil zich mogelijk verdiepen in F-gassen.
Zijn advies aan anderen die voelen dat ze iets anders willen, is eenvoudig:
‘Neem die stap. Doe het. Het leven is te kort.’
Mil-lo | Servicemonteur
